Nazwa zespołu pochodzi z języka łacińskiego: lacrimosa - pełna łez, opłakana, żałosna. Lacrimosa to także ostatnia, a zarazem najtragiczniejsza część "Reqiuem" Mozarta.
Lacrimosa powstała w 1990 roku jako jednoosobowe przedsięwzięcie, które od pierwszych wydanych przez siebie dźwięków i słow, odsłaniało najgłębsze stany ludzkiej depresji, smutku, żalu, przygnębienia i nieszczęśliwej miłości. Tilo Wolff jako poeta, od pisania i publikowania swych poezji, nie myślał jeszcze o nadaniu im muzycznego koloru. "Aż pewnego dnia przyszło mi na myśl, ze odpowiednio skomponowana muzyka mogłaby jedynie podkreślić charakter, nastrój i glebie moich tekstów" - wspomina. "Tak oto prawie całkiem przypadkiem znalazłem się w studiu, gdzie szybko dopisałem kilka prostych nut, ułożyłem odpowiednie harmonie i tak powstała moja pierwsza płyta 'Angst' (Strach). Tytuł doskonale oddaje surową, ponurą, pełną bólu i cierpienia atmosferę krążka. Znalazło się na nim sześć utworów zagranych na instrumentach klawiszowych. Od tego czasu Lacrimosa stała się celem życia jej twórcy. Zrodził się zespół do którego prawie natychmiast przylgnęła etykieta rocka gotyckiego. Etykieta dodajmy krzywdząca gdyż Lacrimosa znacznie się różniła muzycznie od zespołów zaliczanych do tego nurtu.
1 Seele In Not
2 Requiem
3 Lacrima Mosa
4 Der Ketzer
5 Der Letzte Hilfeschrei
6 Tränen Der Existenzlosigkeit
>
